In 't ziekenhuis.............

Ruim een halfjaar niet geblogd en daar was een goede reden voor: Op 26 januari werd ik getroffen door een beroerte en door de brandweer met spoed afgevoerd naar het C.H.U in Limoges. Na ruim een week werd ik overgeplaatst naar het revalidatieziekenhuis van het C.H.U. " Jean Rebeyrol" (foto boven) waar ik opnieuw leerde lopen. Na een maand in de B-vleugel werd ik overgeplaatst naar de A- vleugel (weekverpleging - ieder weekend naar huis). Hret leren lopen verliep redelijk goed. Op 11februari zette ik de eerste stappen tussen de parallel brug. Daarna was het leren lopen in de gangen met een kruk en mijn therapeute Elisabeth (later Charlotte) .In de tussentijd probeerden de ergotherapeutes mijn arm en hand weer aan de praat te krijgen. Dat verliep aanzienlijk minder voorspoedig en deed veel meer zeer. Op 17 april mocht ik het ziekenhuis verlaten. Inmiddels ben ik dus alweer 3 maanden thuis. In het begin had ik veel heimwee naar het ziekenhuis en de mensen daar, nu vlt het wel mee al was het leuk afgelopen woensdag om tijdens een controlebezoekje zoveel " oude bekenden"  terug te zien en even een praatje met ze te maken.Iedereen was erg aardig al hadden ze grote moeite om die Nederlandse achternaam goed uit te spreken. Ze deden hun best en de meesten deden het uiteindelijk behoorlijk goed. Eén van de therapeutes begroette me zelfs met mijn naam afgelopen woensdag, vond ik toch lief. Eén van de doktoren sprak goed engels en zelfs een beetje Duits waar hij indruk mee probeerde te maken maar na 3 zinnen moest bekennen dat zijn vocabulaire " op was". We hebben de conversatie dus maar in het Frans voortgezet..............

Inmiddels dus 3 maanden thuis en nog altijd 3x in de week naar de kiné (fysio)een dorp verderop. Langzaam maar zeker  gaat het de goede kant op. Of het 100% goedkomt durft niemand te voorspellen, maar ik leef nog en het was toch echt even kantjeboord 26 januari. Dankzij de stoere brandweermannen van Rochechouart was ik tijdig in Limoges, ze hebben me rustig weten te houden, maakten mijn gezicht steeds schoon(moest verschrikkelijk overgeven de hele tijd. Alleen jammer dat ik die dag mijn mooiste fleecetrui aanhad, die kreeg mijn man in stukken geknipt en onder de kots terug...........

Soepzooitje

Tussen de middag eten we graag een kopje soep. In de zomer gebruiken we daarvoor meestal groenten uit eigen tuin. Vooral courgettes en pâtissons gaan er dan in grote hoeveelheden doorheen. 's Winters zijn we aangewezen op groenten die we zelf hebben ingemaakt of op gekochte groenten. Veel groenten kun je hier in grote verpakkingen kopen, niet duur, maar natuurlijk veel te veel voor een paar kopjes soep. Om tóch te kunnen profiteren van de lage prijzen zonder groenten weg te hoeven gooien maken we tegenwoordig de soep in. De weckglazen hebben we toch, dus het is een kleine moeite. Eén keer veel groenten schoonmaken en soep koken, mooi karweitje voor een regenachtige zondag zoals gisteren en daarna wekenlang genieten! Twee weken geleden heb ik linzensoep en wortel-knolselderijsoep ingemaakt (foto onder). Gisteren stond er aardappel-preisoep en butternut squash soep op het menu. In de berging staan bovendien nog potten kippensoep, we hebben dus keus de komende tijd! Bij het opwarmen kan er nog vermicelli of rijst worden toegevoegd en pureer ik de meeste soepen tot een gladde massa. We zijn er heel tevreden over!

Psychedelische boerenkool

Dit jaar heeft Jan twee soorten boerenkool gezaaid: de "gewone" groene boerenkool en een rode variant. Je ziet het wel op de foto die dateert van half oktober dat beide soorten groeiden als kool.....!
Inmiddels hebben we al een paar maal een lekkere stamppot gemaakt. De rode variant zorgt voor een grappig effect. Weliswaar wordt de boerenkool zelf gewoon groen tijdens het koken, de kleurstof trekt wel in de aardappelen die ik altijd in dezelfde pan mee kook. Het effect is een lichtpaarse boerenkoolstamppot, een wat merkwaardig fenomeen. De smaak is echter gewoon hetzelfde!

Koffie mèt: Appelcake

Opeens waren de eerste appels rijp! Dat gaf de gelegenheid om een overheerlijke appelcake te bakken. Het recept komt uit een oude Libelle. De basis is het recept voor een fijne cake:
200 gram boter of margarine, snufje zout, 200 gram witte basterdsuiker, 1 zakje vanillesuiker, 4 eieren, 200 gram boter, 1/2 eetlepel zachte boter om de vorm mee in te vetten.
Voor de vulling: 3 stevige zoetzure appels, 1 eetlepel citroensap
Voor de toplaag: 4 eetlepels kristalsuiker, 2 theelepels kaneel, 4 eetlepels abrikozenjam (die had ik niet, ik heb mirabellen jam gebruikt).
Springvorm van ca. 24 cm (de mijne is 26)

Oven voorverwarmen op 160 graden. 
* Bodem van springvorm bekleden met bakpapier, randen invetten met boter.
* Appels schillen en elk in 8 partjes snijden (klokhuizen verwijderen). 
* Appelpartjes besprenkelen met citroensap.
* 4 eetlepels suiker en kaneel door elkaar roeren
* Bloem zeven

In kom doen:
Boter, zout, basterdsuiker en vanillesuiker. Met handmixer in ca. 10 minuten romig kloppen. Eén voor één de eieren toevoegen, volgend ei pas toevoegen als het vorige ei is opgenomen. Bloem in gedeelten door boter-suikermengsel mengen met een houten spatel. Beslag in vorm scheppen en gladstrijken. Appelpartjes erop leggen met de bolle kant naar boven. Suiker-kaneelmengsel erover verdelen.
In het midden van de oven in ca. 1 1/2 uur goudbruin en gaar bakken.

Cake uit de oven halen en bestrijken met abrikozenjam. Springvorm verwijderen en de cake op een taartrooster af laten koelen.

Ik heb de helft van de taart in punten ingevroren omdat het anders wat veel was voor ons beiden. Op de dag dat je ze wilt eten de punten uit de vriezer halen en laten ontdooien. Ik zet ze na het ontbijt gewoon op een bordje op het aanrecht met een vliegennet erover. Als we dan terugkomen van onze ochtendwandeling zijn ze precies goed. Eet smakelijk!

Bietenbladsoep

Gisteren aten we de eerste verse rode biet van het seizoen. Eén ja, want die was al erg groot gegroeid en verdrukte zijn kleinere broertjes en zusjes. Nadat de biet van het loof was ontdaan vroeg ik me af of je dat blad zou kunnen eten. Even googelen dus maar en jawel, daar kwamen diverse recepten met bietenbladeren tevoorschijn waaronder een soepje.Omdat we tussen de middag altijd een kopje soep eten en de courgettesoep net op was hebben we de bietenbladsoep vandaag meteen uitgeprobeerd.
Voor 2 kopjes heb ik gebruikt: 1 kleine sjalot, het loof van 1 biet, gewassen en fijngesneden, 1/2 liter water, 1 (kippen) bouillontablet.
De sjalot fruiten in een beetje olie, de gesneden bietenbladeren erbij doen en even meebakken. Water en bouillontablet toevoegen en ca. 1 uur heel zachtjes laten koken. Af en toe even roeren. Soep pureren met een staafmixer en opdienen. Dat smaakte helemaal niet verkeerd kan ik jullie melden. Deze houden we er dus in! Eet smakelijk.

"Luie donder"

Zoals jullie weten hebben we een moestuin. Weliswaar niet zo heel groot, maar het is toch ieder jaar weer een heel karwei om alles om te spitten en om voor het zaaien en planten de grond fijn genoeg te hakken en de compost erdoorheen te mengen. Tot op heden deed Jan alles met de hand. Tenslotte was dat voor een 'jonge God' een fluitje van een cent. Iedere keer als we bij de buren langsliepen en we de buurman zijn moestuin zagen bewerken zei Jan: "Die luie donder gebruikt een machine". Nu is buurman dik in de 70 en zijn moestuin is aanzienlijk groter dan de onze, dus met die "luie donder" viel het best mee. Afgelopen voorjaar kreeg mijn 'jonge God' pijn in zijn schouder bij het fijnhakken van de grond en het duurde weken voor de pijn wegtrok.

Op een gegeven moment besloot hij dan ook dat we toch  maar eens moesten gaan kijken voor zo'n machine. De vraag was alleen of we voor een "goedkope" variant zouden gaan van de Brico of voor een iets duurdere machine bij de speciaalzaak. Aangezien het altijd erg fijn is als je gemakkelijk aan onderdelen kunt komen besloten we toch maar voor de iets duurdere variant te gaan. Het werd een "motobineuse" (=tuinfrees) van Pubert te verstellen van 40-60 cm. Het bleek even wennen om met zo'n machine te werken, maar de tweede dag ging het al een stuk beter. Na een kleine drie kwartier was de grond lekker fijn en konden de bloemkoolplantjes op hun plek. Jan is nu  dus ook een "luie donder". Je begrijpt dat ik hem daar zo af en toe even "fijntjes" aan help herinneren......

'Kaput'

Vorige week vrijdag toen Jan even in de boiler kast  moest zijn zag hij opeens iets zeer verontrustends. De boiler lekte! Lange strepen roestbruin water liepen over de gehele lengte van de boiler naar beneden.Oeps! Een beetje googelen leerde ons al snel dat er een scheurtje in de ketel moest zitten en dat vervanging noodzakelijk was. Gelukkig was de lekkage nog niet ernstig, dus besloten we tot maandag te wachten. De loodgieter kwam meteen langs en wist te melden dat de boiler 'kaput' (mooi Frans woord en gespeld met 1 t!) was en er niets anders opzat dan het installeren van een nieuwe boiler. Een ruwe prijsopgaaf was snel gemaakt en hij beloofde,  als het enigszins mogelijk was, de volgende dag het karwei te klaren. We zorgden dus dat de boiler kast helemaal leeg was zodat de mannen in ieder geval de ruimte hadden. Gelukkig hadden we er bij de verbouwing van de badkamer voor gezorgd dat de boiler ruimte optimaal toegankelijk was door het plaatsen van verwijderbare schuifdeuren en demontabele kastplanken. In de oude situatie was het beslist een stuk lastiger geweest.
De volgende middag werd eerst een leerling loodgieter aan het werk gezet om de 200 liter water uit de oude boiler te halen en het oude apparaat los te koppelen. In de tussentijd haalde de baas de nieuwe boiler. Het plaatsen ging met nogal wat Franse krachttermen gepaard. Niet zo vreemd als je bedenkt dat zo'n apparaat leeg toch een kilo of 50 weegt en je met twee man moet proberen dat ding aan de muur te bevestigen. Vandaar dat we samen de klus niet aan hadden gedurfd......
Uiteindelijk hing-ie dan. Bij het schoonspoelen van de leiding ging er iets mis. Ik hoorde opeens 'oh putain c'est cassé' (vrij vertaald: shit 't is gebroken) gevolgd door 'calme, calme, calme....' (rustig blijven). Wat was er gebeurd? Om de leiding schoon te spoelen had de loodgieter  de broes van de wastafelkraan willen halen en daarbij was de kraan afgebroken...... Nu hebben we dus gratis een nieuwe wastafelkraan........;-)
Verder verliep de operatie zonder problemen. De oude boiler werd meteen door de mannen afgevoerd en  's avonds konden we alweer heerlijk warm douchen!

Bijzondere Lathyrus

Mijn vader was dol op lathyrus. Dat mooie, tere, heerlijk ruikende bloemetje kreeg ieder jaar een plekje in zijn stadstuintje. Ook ik mag ze graag zien èn ruiken dus als het enigszins kan zaai ik ze in een grote pot. Omdat je ze niet twee jaar achter elkaar in dezelfde aarde mag zaaien had ik vorig jaar overgeslagen, maar dit voorjaar was ik vast van plan om de aarde in de pot te verversen en opnieuw lathyrus te zaaien. De natuur was me echter voor........
In december vroeg Jan of ik doperwten gezaaid had, maar het bleek een lathyrusplantje te zijn. Kennelijk had een rijpe peul zich verstopt in de aarde van de pot en was die door de zachte winter aan het ontkiemen geslagen.Ik ging er vanuit dat het plantje nog wel dood zou vriezen, maar net als in Nederland was de winter erg zacht en de paar graden nachtvorst leken het plantje niet te deren. In april moest ik er een klimrekje bij zetten want toen begon het plantje toch wel erg groot te worden. Eind mei werden de bloemknoppen zichtbaar en inmiddels staat de lathyrus alweer enkele weken in volle bloei! Een bijzondere lathyrus dus!

Olé, olé, olé, olé

Héél lang niet geblogd. Géén zin, géén inspiratie. Er gebeurt hier ook niet zoveel. De afgelopen maanden zijn verschrikkelijk snel voorbijgegaan. We hebben o.a. genoten van de Olympische Spelen en de Giro d'Italia. Het lijkt wel of onze dagen steeds korter worden. We zullen maar denken dat het een goed teken is dat we ons niet vervelen.
Waar we het dan allemaal zo druk mee hebben? Jan is voornamelijk met de moestuin bezig en ik ben druk bezig met mijn onderzoek naar grondbezit in de Middeleeuwen in Midden-Delfland. Nou niet bepaald een onderwerp waar je even over gaat bloggen, want er zijn maar weinig mensen die dat interessant vinden.

Vorige week waren we een weekje in Nederland en daar hebben we meteen even wat oranje attributen ingeslagen (en gekregen). Van de Kia dealer kregen we wat spiegelhoesjes waar we een creatieve tafelversiering van hebben gemaakt zoals je ziet. Wij zijn er klaar voor! Het spelschema is komt uit een Frans advertentieblaadje en komt goed van pas. We gaan. zoals altijd met EK en WK wedstrijden proberen er zoveel mogelijk te kijken. 

Project: Snoer van de Vloer

Het jaar 2013 was een duur jaar. De verbouwing van de keuken, een nieuwe computer voor Jan, een nieuwe maaimachine, tuinstoelen, stofzuiger ..... het hakte er flink in. Dit jaar dus even geen groot project, maar er staan nog genoeg kleinere, niet al te dure wensen, op ons lijstje. Eén van die wensen, van vooral mij,  was om de verlengsnoeren die van de zitkamer naar de studeerhoek liepen weg te werken. Die verlengsnoeren lagen achter de bank, de fauteuil (foto hieronder) , het bureau en eindigden met een busseltje snoeren en stopcontacten in de hoek naast het bureau (foto boven). Normaal staat daar een kastje voor dus het viel op zich niet zo op, maar stofzuigen of de vloer dweilen werd er niet gemakkelijker op. Met één hand de snoeren uit de weg houden en met de andere hand de stofzuiger of mop hanteren begon me steeds meer te irriteren.....
Tijd dus voor project: Snoer van de Vloer.

In de buurt van de studeerhoek zat een knooppunt van waaruit Jan wat nieuwe draden kon trekken naar een paar nieuwe stopcontacten. Netjes in kabelgoten langs de plint zodat ze niet langer over de vloer zwerven. Ook de schemerlampjes die nooit een 'vaste' plek hadden gekregen werden meteen in het project meegenomen. Alleen boven het bureau hangt nu nog een snoer naar de wandlamp, in de zithoek is hij 'snoerloos' geworden. Aan het bureau werd een stopcontact gemonteerd dat werd aangesloten op het nieuwe stopcontact. Alle apparatuur op het bureau wordt op die manier van stroom voorzien. Alleen jammer dat de computer en printer zulke lange snoeren hebben..... dat werd dus opbinden met wat tiewraps. 

Onder het bureau zijn dus nog wel wat snoeren te zijn, maar ze slieren niet meer over de grond.

Achter de fauteuil en de bank zijn alle snoeren nu weg. Impeccable! Morgen nog even de vloer moppen. Dat mag nu geen probleem meer zijn........ De stopcontacten en het elektriciteitsdraad hadden we nog, totale kosten van dit project nog geen 50 euro. Voorwaar een goede start van 2014!

Alweer een jaar voorbij.....

Vanmorgen ben ik bijtijds opgestaan. Niet eerst op het gemak ontbijten maar meteen onder de douche en daarna eerst het oliebollenbeslag maken. De ingrediënten stonden al klaar op het aanrecht! Toen het beslag stond te rijzen was er alle tijd om te ontbijten. Rond een uur of elf konden we aan de koffie met oliebollen.
Dit is de 12e keer dat we Oud en Nieuw hier vieren. Als we de verhalen horen uit Nederland over vuurwerk dan wanen we ons hier bijna op een andere planeet! Er valt hier werkelijk geen enkele knal te horen. Misschien dat we vannacht om 24.00 uur in de verte wat siervuurwerk de lucht in zien gaan. In de grotere plaatsen wordt dan meestal wel wat professioneel  vuurwerk de lucht in geschoten, maar voor particulieren is er hier nauwelijks aan te komen. Voorwaar een paradijs voor vuurwerkhaters!

Alweer een jaar voorbij, wat vliegt de tijd. Het lijkt wel alsof alles steeds sneller gaat.
Rest mij  nog iedereen een spetterend 2014 toe te wensen!

Een heel goed en vooral gezond 2014!

Kruidenkastje

Na de verbouwing van de keuken moesten we nog 'iets' met de kruiden die in potjes van verschillende merken en onaanzienlijke half aangebroken zakjes zaten. Aanvankelijk was ik van plan om een kruidenrekje aan de binnenkant van een kastdeurtje te bevestigen, maar het lukte ons niet om een eenvoudig betaalbaar rekje te vinden met de juiste maten. De kruiden verhuisden dus tijdelijk naar een draadmandje dat in een hoek werd neergezet. Tot opeens hèt idee vorm kreeg. In de berging had ik een heleboel lege kruidenpotjes en met een printer en papier kun je etiketten maken in elk gewenst motief. Dus werden de potjes omgewassen en de kruiden van de lelijke oude potjes overgeheveld naar de wat meer uniformer van model zijnde nieuwe potjes. Er werden met wat melk etiketjes opgeplakt met een boerenbont motief zodat het allemaal wat meer bij de inrichting van de keuken past 'et voilà...... '

In de het keukenbuffet bevinden zich drie nissen waar de potjes mooi inpassen. Links de 'groene' kruiden en het sesam- maan- en lijnzaad dat we bij het broodbakken gebruiken, in het midden de peper, knoflook e.d. en rechts de traditionele kruiden als paprika, kerrie en nootmuskaat.

Kosten: vrijwel geen. We zijn heel tevreden met het resultaat!

Koffie mèt: Kruidkoek muffins

Er zijn van die recepten die soms al jaren bewaard worden en waar je op de een of andere manier nooit aan toekomt om ze te maken. Geen idee uit welk tijdschrift dit recept ooit is geknipt, maar het kwam vorige week 'ineens' weer tevoorschijn. Omdat koekkruiden bij deze tijd van het jaar horen, besloot ik het recept toch eens uit te proberen. Het zijn lekkere muffins geworden die naar ontbijtkoek smaken. Geen wonder dus dat ze bij Jan goed in de smaak vielen! Toen ik vroeg wat hij voor zijn verjaardag bij de koffie wilde was het antwoord 'die bruine dingen'. Even dacht ik nog dat hij chocoladebollen bedoelde, net als vorig jaar, maar nee hij bedoelde deze kruidkoek muffins. Dus werden ze afgelopen dinsdag nog een keer gebakken....

Het recept voor 12 stuks 

* 300 gram bloem, gezeefd

* 1 zakje bakpoeder

* mespunt zout

* 175 gram donkerbruine basterdsuiker

* 2 eetlepels koekkruiden

* 75 gram boter

* 5 eetlepels stroop

* 1 losgeklopt ei

* 200 ml halfvolle melk

Muffinvorm met 12 holtes ingevet (of zet er losse siliconen vormpjes in, dan komen ze gemakkelijker los!)

Oven voorverwarmen op 175 graden
Muffinvorm met bloem bestuiven. 
In grote kom bloem mengen met bakpoeder, basterdsuiker , koekkruiden en een mespunt zout.
Boter met stroop in magnetron laten smelten (niet te lang, ca. 20 seconden)
Botermengsel en ei door melk roeren.
Vloeibaar mengsel met garde door bloemmengsel kloppen.
Beslag in muffin vormpjes scheppen.
Kruidkoek muffins in het midden van de oven in ca. 20-25 bruin en gaar bakken.
Met satéprikker of breinaald controleren of ze gaar zijn. (moet er droog uitkomen)

Muffins ca. 5 minuten in de vormpjes af laten koelen, daarna uit de vorm nemen en op een rooster verder af laten koelen. Eet smakelijk!

Les Amours Blancs

Vandaag stopte er opnieuw een busje met vissen voor de deur. Ditmaal ging het om 'Amours Blancs', in het Nederlands 'graskarpers'. Het zijn ideale vissen om van ongewenste waterplanten af te komen. Een paar jaar geleden hadden we er al eens een aantal besteld die inmiddels zijn uitgegroeid tot karpers van formaat. Maar er waren er ook een paar doodgegaan, dus werd het tijd voor wat nieuwe exemplaren.Via de site van Pisciculture Cardon bestelden we dus 20 Amours Blancs. De ervaringen met deze viskweker zijn tot op heden prima. Gisteren belde hij om een afspraak te maken voor de aflevering, want het is natuurlijk wel belangrijk dat er iemand aanwezig is. Het gaat tenslotte om levende vissen.....

Jan had inmiddels een soort kooiconstructie in het meer geplaatst om te voorkomen dat de zak weg zou drijven. Door de zak in het water van het meer te plaatsen wennen de vissen alvast aan de omgevingstemperatuur. Daarna gaan er steeds wat soeplepels met water uit het meer in de zak zodat de vissen aan de samenstelling van dat water kunnen wennen. Daarna wordt de zak voorzichtig op de kant gelegd zodat de vissen weg kunnen zwemmen. En ja hoor, er is altijd een haantje de voorste.....Een paar angsthazen verstopten zich meteen in de modder maar zijn inmiddels ook aan een verkenningstocht van hun nieuwe woonomgeving begonnen.

Gerookte makreel

In Nederland hadden we de gewoonte om op vrijdag vis te eten. In het Brabantse dorp waar we toen woonden stond op die dag altijd een viskraam. Onze favoriet was gerookte makreel. Nu verkopen ze hier in Frankrijk ook wel gerookte makreel maar alleen als pakjes filet en vaak met grove peperkorrels. Dat vinden we niet zo lekker en bovendien zijn de makrelen van het formaat haring en dus niet zo vet als een echte Hollandse makreel. Op een gegeven moment stond er in op de markt in Piégut, hier niet zo ver vandaan een Hollandse viskraam. De aanvoer van makrelen was weer verzekerd en we reden 1 x per maand naar Piégut om een voorraadje te halen die we vervolgens invroren. Helaas overleed visboer Ed, veel te jong en de Belgen die zijn handel voortzetten hielden het marktgebeuren al snel voor gezien er richtten zich op snacks (fish & chips) bij kroegen. De makrelen verdwenen uit het assortiment.
Na bijna een jaar zonder makrelen begon Jan er eens over na te denken om eventueel zelf vis te gaan roken. Tijdens die speurtocht belandde hij op de site van een Nederlandse vishandel die ook gerookte makrelen naar Frankrijk blijkt te versturen. Maar eens uitproberen dus! Na wat rekenwerk bleken er, voor een optimale benutting van de verzendkosten, 14 makrelen in een doos te passen want er komt natuurlijk nog verpakkingsmateriaal bij en iets om ze koel te houden. Maandag werden ze door de vishandel op transport gesteld en vanmorgen (woensdag) vroeg om ongeveer 09.15 uur werd er op het raam getikt en stond de bezorger met de doos makrelen op het terras.
De vriezer stond al op invriesstand dus ze konden meteen de diepvries in. Voorlopig hebben we weer voor 3 1/2 maand makrelen........
Morgen komen er nog meer vissen, maar dan van het zwemmende soort voor in ons meer.

Hout!

Begin september zie je hier  veel karren met stookhout langs de wegen rijden. Ook voor ons tijd om aan de voorbereidingen voor de winter te beginnen. Inmiddels zijn we aan onze derde houtleverancier toe. De eerste overleed heel plotseling, de tweede vertrok met de noorderzon en nu bestellen we het bij een professioneel bedrijf in Rochechouart in plaats van bij een van de plaatselijke boeren die toch nooit terugbellen. Hoewel deze leverancier niet echt goedkoop is en zijn kuubjes wat aan de kleine kant is de kwaliteit van het hout verschrikkelijk goed. Nog nooit hebben we zo weinig hoeven bij te vullen en nog nooit heeft de kachel 's nachts zo heerlijk staan snorren.....
Afgelopen vrijdag, jawel vrijdag de 13e!, werd er 10 kuub afgeleverd waarna het kruien en stapelen kon beginnen. We hebben een duidelijke taakverdeling. Ik vul de kruiwagens en Jan kruit ze naar het houthok en stapelt de blokken op. Het was een wat miezerige dag, maar dat is beter dan 30 graden bij dit soort werk! Aan het eind van de middag lag er nog een stapeltje dat afgedekt onder een zeil tot zaterdag moest blijven liggen. Na de boodschappen en de koffie op zaterdagmorgen gingen we er nog even flink tegenaan en tegen het middaguur was de jaarlijkse klus geklaard. Daarna begon het te stortregenen...... We hadden onze blokjes dus tijdig op het droge....! Inmiddels is bij al die regen de temperatuur danig onderuit is gezakt zodat de eerste blokken inmiddels al zijn opgestookt! 

In de bonen

Afgelopen winter, toen de verbouwing van de keuken in volle gang was gebeurde het onvoorstelbare: Jan pakte de laatste pot zelf-ingemaakte bonen uit de berging! De oogst was vorig jaar niet optimaal geweest en dat was te merken! We waren dus weer aangewezen op kant-en klaar gekochte conserven en dat viel tegen. Onze eigen bonen zijn veel lekkerder......

Dit jaar werden er dus heel veel bonen gezaaid, want dit wilde Jan geen tweede keer laten gebeuren. De afgelopen dagen ging hij met enige regelmaat de tuin in om bonen te plukken.

Terwijl ik intussen de vaatwasser leegruimde en de keuken 'inmaak-klaar' maakte vulde de emmer zich gestaag. Eergisteren kreeg ik de opdracht om 21 weckpotten in de vaatwasser te zetten:

Na het blancheren van de bonen gaan ze in de potjes met opgekookt zout water. Daarna gaan ze een paar uur in de weckketel en kan Jan onder de boom een boek gaan lezen....... Nadat de potten zijn afgekoeld was ik ze nog even af vóór de etiketten er opgeplakt kunnen worden. Ze zien er dan zó uit: Inmiddels heeft Jan 61 potten geweckt. Vandaag komen er nog een aantal bij........

Koffie mèt: Kruimige appelkoeken

Wie denkt dat er geen lekkere dingen meer worden gebakken aux Lilas heeft het mis, maar meestal zijn het oude vertrouwde recepten waar ik al eens over geschreven heb. De overvloedige appeloogst die nu in emmers tegelijk het huis wordt binnengedragen maakten het echter aantrekkelijk eens op zoek te gaan naar nieuwe recepten. Hoewel er niet veel appels in dit recept gaan en de voorraad er dus niet hard van zal slinken wilde ik het toch eens uitproberen omdat het er zeer smakelijk uitzag. Het is een zeer eenvoudig te maken recept. Alleen het uit de vorm krijgen van de koeken was niet zo simpel als het recept wil doen geloven. Kennelijk had ik de kruimels iets tè voorzichtig aangedrukt, want één koek kwam als los zand uit de vorm gevallen en van twee koeken kwam de bovenkant er los uit. De overige drie waren wel goed. Hoewel het recept voor 10 koeken bedoeld is heb ik e.e.a. omgerekend naar 6 exemplaren omdat mijn vorm niet groter is. Vanmorgen was de smaaktest en daarvoor zijn ze glansrijk geslaagd...... Ik ga ze dus beslist vaker maken! Als je het recept ook eens wilt uitproberen klik dan hier

Tour du Limousin

Gisteren ging de Tour du Limousin van start en de eerste etappe kwam op loopafstand bij ons langs. Dus trokken we gistermiddag rond 15.00 uur naar de kruising bij Cheronnac waar de meute voorbij zou komen.
De Tour du Limousin is een internationale wielerwedstrijd waar veel prominenten aan deelnemen. Bekende namen zijn o.a. Thomas Voeckler, Yukiya Arashiro, Jérémy Roy, Christophe Riblon, Rob Ruijgh en niet te vergeten Maxime Mederel (onze 'lokale' wielerheld). In totaal doen er dit jaar 188 renners mee uit 24 landen. De enige Nederlandse ploeg die meedoet is Vacansoleil. Gelukkig konden we in de schaduw wachten op de mannen want het was gisteren bloedheet. Tijdens onze wandeltocht plakten onze schoenen zo hier en daar behoorlijk aan het asfalt vast..... Op de eerste foto zie je de kopgroep die met een noodvaart voorbijreed.

Op kleine afstand volgde het peloton...............

Het lukte me nog net om de ploegwagen van Vacansoleil op foto vast te leggen. Toen was het spektakel alweer voorbij en gingen we naar huis om via internet de uitslag te vernemen. De Zwitser Martin Elmiger won de eerste etappe. Beste Nederlander was Pim Ligthart van Vacansoleil op de 12e plaats. Vandaag rijden de mannen van Rochechouart naar Ambazac. Meer informatie over de Tour du Limousin vind je hier

Jam maken met hindernissen

Afgelopen zondag hadden we een emmer mirabellen geplukt met de bedoeling om maandag meteen met jam maken te kunnen beginnen. De mirabellen stonden dus keurig schoongemaakt in doosjes in de koelkast te wachten, maar helaas, zondagnacht klapte de aardlekschakelaar eruit omdat de vaatwasser (alweer!) kapot was. Ditmaal net buiten de garantie dus besloot Jan om zelf maar eens te kijken wat er aan de hand was. Met een vaatwasser op de rug en een prutsende man mddenin de keuken was het onmogelijk om jam te maken dus werden de bakjes met fruit maar in de vriezer gezet.....
De diagnose was snel gesteld. Het verwarmingselement was kapot. Helaas had onze favoriete Nederlandse website het onderdeel niet in de collectie omdat dit model alleen in Frankrijk was verkocht. Gelukkig vond Jan al snel een Franse website die het onderdeel op voorraad had.

  

Het onderdeel werd besteld en je kunt het geloven of niet in deze Franse augustus vakantiemaand: maandagmiddag besteld en woensdag tussen de middag werd het onderdeel al afgeleverd!  Geweldige service dus van 1001pieces! Het vervangen van het onderdeel viel gelukkig erg mee en woensdagmiddag draaide de machine weer als vanouds. Jan heeft zichzelf dus weer onmisbaar gemaakt 'aux Lilas'. Inmiddels had de mirabellenboom al weer meer rijpe vruchten geproduceerd dus donderdagmorgen kon er 3 1/2 kilo aan fruit de jam pan in. Je ziet dat het uiteindelijk toch nog goed gekomen is met de jam!