Bonne Année 2010!

Het begint al een traditie te worden deze foto op de laatste dag van het jaar: de feestelijk gedekte tafel met oliebollen, appelbeignets en 'bubbeltjes'. En nee ik gebruik niet gewoon de foto's van voorgaande jaren! Zoals je kunt zien ligt er iedere keer een ander kleed en is ook de compositie van de foto niet helemaal gelijk in vergelijking met de foto's van 2008 en 2007
Ik heb hetzelfde oliebollenrecept gebruikt als vorig jaar want dat was een prima recept. Als je ze zelf bakt zijn ze natuurlijk lang niet zo duur als wanneer je ze bij een oliebollenkraam of bakker koopt. Niet dat we die keuze hier hebben, want 'beignets' (vergelijkbaar met 'onze' oliebollen) kennen ze hier wel maar worden traditioneel gegeten met carnaval. Dat duurt dus nog even.............
Deze zelfgebakken oliebollen kosten aan ingrediënten (bloem, melk, ei, gist, zout, basterdsuiker, roomboter en vulling - in ons geval twee appels - en olie om te frituren) 3,59 en daarvoor kon ik ongeveer 30 oliebollen bakken. Gebruik je krenten en rozijnen als vulling dan zul je ietsje duurder uitkomen, maar aan de gemiddeld 0,70 cent per oliebol die je moet betalen bij een kraam of bakker kom je echt niet. Mocht je eind volgend jaar dus wat slecht in de slappe was zitten dan kun je je misschien toch nog wel overheerlijke verse oliebollen permitteren op oudejaarsdag!

Voor iedereen die dit leest:

Een buitengewoon goed 2010 gewenst!!!!

En vanavond natuurlijk niet vergeten om naar dit fantastische nummer van ABBA te luisteren:

Slaapmeisje lust wel een Cheese Onion Burger!

Na de dagenlange berichtgeving over het 'zeilmeisje' en het 'ballonjongetje' noemt Jan mij sinds vanmorgen 'slaapmeisje'. Omdat het de afgelopen nachten zo koud was had hij de luiken van de slaapkamer dichtgedaan. Een paar ochtenden was dat geen probleem en werd ik toch gewoon op de gewone tijd wakker, maar vanmorgen waande ik mij nog in een pikdonkere nacht en bleef dus rustig liggen. Rond halftien werd ik wreed gewekt door een uiterst wakkere man die alleen maar kon roepen dat het toch niet nóg gekker moest worden ............ Het schijnt dat veel mensen aan slaapproblemen lijden. Nou daar hoor ik dus duidelijk niet bij, ik ben nu dus het 'slaapmeisje'.

Gisteren had ik hamburgerbroodjes gebakken, dus konden we vandaag weer eens een broodje hamburger eten voor de lunch. Hoewel er een McDonalds in St. Junien zit zijn we er al die tijd dat we hier wonen nog niet binnen geweest. Als we al eens een hamburger eten dan is het een zelfgemaakte! De mijne bestaat uit zo'n zelfgebakken hamburger-broodje bestreken met een beetje mosterd, de gebakken hamburger, een plakje gebakken ham, véél gebakken uiringen, een klodder ketchup en een plakje kaas. 'Slaapmeisje' heeft op deze manier de rest van de middag geen honger meer....................

Sneeuw!

Vanuit Nederland bereikte ons het trieste bericht dat mijn oom is overleden. De crematie vind maandag plaats en eigenlijk zouden we dus moeten afreizen om daarbij aanwezig te zijn. Helaas zijn de weergoden ons niet gunstig gezind. Er is zowel hier als in Nederland een dik pak sneeuw gevallen. Vrachtauto's en schoolbussen rijden hier niet. De snelweg bij Limoges is geblokkeerd. Treinen en vliegtuigen hebben vertraging of gaan helemaal niet. Omdat er zaterdag en zondag nog veel meer sneeuw verwacht wordt zien we dus noodgedwongen af van de reis. We wensen jullie allemaal heel veel sterkte de komende dagen!

De winterse taferelen leveren intussen wel mooie plaatjes op zoals jullie kunnen zien. Vooral de ongerepte wandelpaden bieden zelfs mij de gelegenheid om redelijk veilig een ommetje te maken. Alleen langs de rijweg is oppassen geblazen. Er is weliswaar vrijwel geen verkeer, maar toch is het zo hier en daar glad op de platgereden sneeuw en ik ben steeds bang dat ik uitglij, of dat een automobilist een schuiver maakt mijn kant uit.... Gelukkig zijn we weer helemaal heelhuids thuisgekomen.

Het kopje koffie met versgebakken kerstkoekjes smaakte na deze winterwandeling natuurlijk prima!

Inmiddels is de lucht weer helemaal dichtgetrokken en sneeuwt het weer.....................

Bijna Kerst

De dagen worden steeds korter en kouder.... Omdat Jan de kerstboom al heeft laten zien op zijn blog zal ik een ander 'sfeerplaatje' uit ons huisje laten zien. Niet dat we het hele huis versieren zoals je in Amerikaanse films wel eens ziet, maar een paar 'hoekjes' maken we toch wel. Het kastje waar over een maand alweer de eerste zaailingen het eerste zonlicht zullen proberen op te vangen is dan ook tijdelijk veranderd in een sfeervol kerstplaatje.
Het 'laddertje' is zeker al 20 - misschien wel 30 jaar oud. Toen er een paar jaar geleden een lampje kapot ging was het dan ook even slikken. Maar gelukkig bood mijn moeder - die ooit hetzelfde laddertje had gekocht- uitkomst. Zij had haar exemplaar weggegooid, maar - héél slim - de lampjes voor mij bewaard. Dus staat het laddertje weer ieder jaar in volle glorie te branden. En eenmaal per jaar moet ik dan ook altijd weer denken aan dat ontzettend mooie liedje van Rob de Nijs: Zet een kaars voor je raam:

Van vissen en vogels - de winter komt eraan!

Zoals jullie op de blog van Jan kunnen lezen hebben we vanmorgen 40 karpertjes uitgezet. Toen we hier kwamen wonen zaten er hele grote karpers in het meer, maar helaas hebben die een paar jaar geleden de winter niet overleefd.

Via het internet vonden we een leverancier en na wat heen en weer mailen werden ze, weliswaar met enige vertraging, afgeleverd. Maar sinds we hier wonen weten we dat 'patience' en 'confiance' belangrijke woorden zijn en dat het uiteindelijk altijd goedkomt....

Dus gisteren kwam het langverwachte telefoontje van de 'pisciculteur' dat de vissen 's middags op transport zouden worden gesteld en de volgende ochtend zouden worden bezorgd.

Rond kwart voor elf vanmorgen ging de telefoon en op hetzelfde moment zag ik een bestelautootje langsrijden. Ik kon nog net op tijd roepen dat hij moest stoppen. Lachend kwam de chauffeur uit de auto. Dat het eerste huis binnen het gehucht meteen raak was had hij niet verwacht! Omdat het 'levende waar' betrof keek hij eerst even of alles in orde was voor hij mij een handtekening liet zetten. Net na het uitzetten kon ik nog een karpertje op de foto zetten, inmiddels hebben ze zich verstopt in de blubber en tussen het groen.

Vanmiddag hoorde Jan opeens het geroep van een groep kraanvogels. Een teken dat de winter er echt aankomt. Wie weet krijgen we wel een witte kerst?!