Vanmorgen werden we wakker met stralend voorjaarsweer dus besloten we na het ontbijt een rondje te lopen. Op zondag lopen we bij voorkeur een 'asfalrondje' omdat er dan meestal nogal wat jagers actief zijn en we liever niet per ongeluk voor 'wild' willen worden aangezien. Inderdaad kwamen we vlakbij ons huis een heleboel jagers tegen (zodat ik nu vrijwel de gehele mannelijke bevolking uit deze omgeving heb gezien) en een roedel jachthonden die de weg overstak. Verderop werd het echter heerlijk rustig. En toen zag Jan opeens in een graanveld een hertje staan......... We zien er wel eens vaker een, maar zijn dan òf het fototoestel vergeten, òf te laat met afknippen, want ja zodra ze je zien of ruiken zijn ze weg natuurlijk! Maar vandaag hadden we geluk. Er stond gelukkig net een dikke boom tussen ons en het hertje zodat we even uit het zicht het fototoestel aan konden zetten en in konden zoomen. Ik geef toe, het is een zoekplaatje op de linkerfoto, maar op de uitvergroting rechts kun je het ietsje beter zien. Na het nemen van de foto nam het beestje een paar grote sprongen en verdween tussen de bomen.
