Koffie mèt: Kruidkoek muffins

Er zijn van die recepten die soms al jaren bewaard worden en waar je op de een of andere manier nooit aan toekomt om ze te maken. Geen idee uit welk tijdschrift dit recept ooit is geknipt, maar het kwam vorige week 'ineens' weer tevoorschijn. Omdat koekkruiden bij deze tijd van het jaar horen, besloot ik het recept toch eens uit te proberen. Het zijn lekkere muffins geworden die naar ontbijtkoek smaken. Geen wonder dus dat ze bij Jan goed in de smaak vielen! Toen ik vroeg wat hij voor zijn verjaardag bij de koffie wilde was het antwoord 'die bruine dingen'. Even dacht ik nog dat hij chocoladebollen bedoelde, net als vorig jaar, maar nee hij bedoelde deze kruidkoek muffins. Dus werden ze afgelopen dinsdag nog een keer gebakken....

Het recept voor 12 stuks 

* 300 gram bloem, gezeefd

* 1 zakje bakpoeder

* mespunt zout

* 175 gram donkerbruine basterdsuiker

* 2 eetlepels koekkruiden

* 75 gram boter

* 5 eetlepels stroop

* 1 losgeklopt ei

* 200 ml halfvolle melk

Muffinvorm met 12 holtes ingevet (of zet er losse siliconen vormpjes in, dan komen ze gemakkelijker los!)

Oven voorverwarmen op 175 graden
Muffinvorm met bloem bestuiven. 
In grote kom bloem mengen met bakpoeder, basterdsuiker , koekkruiden en een mespunt zout.
Boter met stroop in magnetron laten smelten (niet te lang, ca. 20 seconden)
Botermengsel en ei door melk roeren.
Vloeibaar mengsel met garde door bloemmengsel kloppen.
Beslag in muffin vormpjes scheppen.
Kruidkoek muffins in het midden van de oven in ca. 20-25 bruin en gaar bakken.
Met satéprikker of breinaald controleren of ze gaar zijn. (moet er droog uitkomen)

Muffins ca. 5 minuten in de vormpjes af laten koelen, daarna uit de vorm nemen en op een rooster verder af laten koelen. Eet smakelijk!

Les Amours Blancs

Vandaag stopte er opnieuw een busje met vissen voor de deur. Ditmaal ging het om 'Amours Blancs', in het Nederlands 'graskarpers'. Het zijn ideale vissen om van ongewenste waterplanten af te komen. Een paar jaar geleden hadden we er al eens een aantal besteld die inmiddels zijn uitgegroeid tot karpers van formaat. Maar er waren er ook een paar doodgegaan, dus werd het tijd voor wat nieuwe exemplaren.Via de site van Pisciculture Cardon bestelden we dus 20 Amours Blancs. De ervaringen met deze viskweker zijn tot op heden prima. Gisteren belde hij om een afspraak te maken voor de aflevering, want het is natuurlijk wel belangrijk dat er iemand aanwezig is. Het gaat tenslotte om levende vissen.....

Jan had inmiddels een soort kooiconstructie in het meer geplaatst om te voorkomen dat de zak weg zou drijven. Door de zak in het water van het meer te plaatsen wennen de vissen alvast aan de omgevingstemperatuur. Daarna gaan er steeds wat soeplepels met water uit het meer in de zak zodat de vissen aan de samenstelling van dat water kunnen wennen. Daarna wordt de zak voorzichtig op de kant gelegd zodat de vissen weg kunnen zwemmen. En ja hoor, er is altijd een haantje de voorste.....Een paar angsthazen verstopten zich meteen in de modder maar zijn inmiddels ook aan een verkenningstocht van hun nieuwe woonomgeving begonnen.

Gerookte makreel

In Nederland hadden we de gewoonte om op vrijdag vis te eten. In het Brabantse dorp waar we toen woonden stond op die dag altijd een viskraam. Onze favoriet was gerookte makreel. Nu verkopen ze hier in Frankrijk ook wel gerookte makreel maar alleen als pakjes filet en vaak met grove peperkorrels. Dat vinden we niet zo lekker en bovendien zijn de makrelen van het formaat haring en dus niet zo vet als een echte Hollandse makreel. Op een gegeven moment stond er in op de markt in Piégut, hier niet zo ver vandaan een Hollandse viskraam. De aanvoer van makrelen was weer verzekerd en we reden 1 x per maand naar Piégut om een voorraadje te halen die we vervolgens invroren. Helaas overleed visboer Ed, veel te jong en de Belgen die zijn handel voortzetten hielden het marktgebeuren al snel voor gezien er richtten zich op snacks (fish & chips) bij kroegen. De makrelen verdwenen uit het assortiment.
Na bijna een jaar zonder makrelen begon Jan er eens over na te denken om eventueel zelf vis te gaan roken. Tijdens die speurtocht belandde hij op de site van een Nederlandse vishandel die ook gerookte makrelen naar Frankrijk blijkt te versturen. Maar eens uitproberen dus! Na wat rekenwerk bleken er, voor een optimale benutting van de verzendkosten, 14 makrelen in een doos te passen want er komt natuurlijk nog verpakkingsmateriaal bij en iets om ze koel te houden. Maandag werden ze door de vishandel op transport gesteld en vanmorgen (woensdag) vroeg om ongeveer 09.15 uur werd er op het raam getikt en stond de bezorger met de doos makrelen op het terras.
De vriezer stond al op invriesstand dus ze konden meteen de diepvries in. Voorlopig hebben we weer voor 3 1/2 maand makrelen........
Morgen komen er nog meer vissen, maar dan van het zwemmende soort voor in ons meer.

Hout!

Begin september zie je hier  veel karren met stookhout langs de wegen rijden. Ook voor ons tijd om aan de voorbereidingen voor de winter te beginnen. Inmiddels zijn we aan onze derde houtleverancier toe. De eerste overleed heel plotseling, de tweede vertrok met de noorderzon en nu bestellen we het bij een professioneel bedrijf in Rochechouart in plaats van bij een van de plaatselijke boeren die toch nooit terugbellen. Hoewel deze leverancier niet echt goedkoop is en zijn kuubjes wat aan de kleine kant is de kwaliteit van het hout verschrikkelijk goed. Nog nooit hebben we zo weinig hoeven bij te vullen en nog nooit heeft de kachel 's nachts zo heerlijk staan snorren.....
Afgelopen vrijdag, jawel vrijdag de 13e!, werd er 10 kuub afgeleverd waarna het kruien en stapelen kon beginnen. We hebben een duidelijke taakverdeling. Ik vul de kruiwagens en Jan kruit ze naar het houthok en stapelt de blokken op. Het was een wat miezerige dag, maar dat is beter dan 30 graden bij dit soort werk! Aan het eind van de middag lag er nog een stapeltje dat afgedekt onder een zeil tot zaterdag moest blijven liggen. Na de boodschappen en de koffie op zaterdagmorgen gingen we er nog even flink tegenaan en tegen het middaguur was de jaarlijkse klus geklaard. Daarna begon het te stortregenen...... We hadden onze blokjes dus tijdig op het droge....! Inmiddels is bij al die regen de temperatuur danig onderuit is gezakt zodat de eerste blokken inmiddels al zijn opgestookt! 

In de bonen

Afgelopen winter, toen de verbouwing van de keuken in volle gang was gebeurde het onvoorstelbare: Jan pakte de laatste pot zelf-ingemaakte bonen uit de berging! De oogst was vorig jaar niet optimaal geweest en dat was te merken! We waren dus weer aangewezen op kant-en klaar gekochte conserven en dat viel tegen. Onze eigen bonen zijn veel lekkerder......

Dit jaar werden er dus heel veel bonen gezaaid, want dit wilde Jan geen tweede keer laten gebeuren. De afgelopen dagen ging hij met enige regelmaat de tuin in om bonen te plukken.

Terwijl ik intussen de vaatwasser leegruimde en de keuken 'inmaak-klaar' maakte vulde de emmer zich gestaag. Eergisteren kreeg ik de opdracht om 21 weckpotten in de vaatwasser te zetten:

Na het blancheren van de bonen gaan ze in de potjes met opgekookt zout water. Daarna gaan ze een paar uur in de weckketel en kan Jan onder de boom een boek gaan lezen....... Nadat de potten zijn afgekoeld was ik ze nog even af vóór de etiketten er opgeplakt kunnen worden. Ze zien er dan zó uit: Inmiddels heeft Jan 61 potten geweckt. Vandaag komen er nog een aantal bij........