skip to main |
skip to sidebar
Dit jaar heeft Jan twee soorten boerenkool gezaaid: de "gewone" groene boerenkool en een rode variant. Je ziet het wel op de foto die dateert van half oktober dat beide soorten groeiden als kool.....!
Inmiddels hebben we al een paar maal een lekkere stamppot gemaakt. De rode variant zorgt voor een grappig effect. Weliswaar wordt de boerenkool zelf gewoon groen tijdens het koken, de kleurstof trekt wel in de aardappelen die ik altijd in dezelfde pan mee kook. Het effect is een lichtpaarse boerenkoolstamppot, een wat merkwaardig fenomeen. De smaak is echter gewoon hetzelfde!
Opeens waren de eerste appels rijp! Dat gaf de gelegenheid om een overheerlijke appelcake te bakken. Het recept komt uit een oude Libelle. De basis is het recept voor een fijne cake:
200 gram boter of margarine, snufje zout, 200 gram witte basterdsuiker, 1 zakje vanillesuiker, 4 eieren, 200 gram boter, 1/2 eetlepel zachte boter om de vorm mee in te vetten.
Voor de vulling: 3 stevige zoetzure appels, 1 eetlepel citroensap
Voor de toplaag: 4 eetlepels kristalsuiker, 2 theelepels kaneel, 4 eetlepels abrikozenjam (die had ik niet, ik heb mirabellen jam gebruikt).
Springvorm van ca. 24 cm (de mijne is 26)
Oven voorverwarmen op 160 graden.
* Bodem van springvorm bekleden met bakpapier, randen invetten met boter.
* Appels schillen en elk in 8 partjes snijden (klokhuizen verwijderen).
* Appelpartjes besprenkelen met citroensap.
* 4 eetlepels suiker en kaneel door elkaar roeren
* Bloem zeven
In kom doen:
Boter, zout, basterdsuiker en vanillesuiker. Met handmixer in ca. 10 minuten romig kloppen. Eén voor één de eieren toevoegen, volgend ei pas toevoegen als het vorige ei is opgenomen. Bloem in gedeelten door boter-suikermengsel mengen met een houten spatel. Beslag in vorm scheppen en gladstrijken. Appelpartjes erop leggen met de bolle kant naar boven. Suiker-kaneelmengsel erover verdelen.
In het midden van de oven in ca. 1 1/2 uur goudbruin en gaar bakken.
Cake uit de oven halen en bestrijken met abrikozenjam. Springvorm verwijderen en de cake op een taartrooster af laten koelen.
Ik heb de helft van de taart in punten ingevroren omdat het anders wat veel was voor ons beiden. Op de dag dat je ze wilt eten de punten uit de vriezer halen en laten ontdooien. Ik zet ze na het ontbijt gewoon op een bordje op het aanrecht met een vliegennet erover. Als we dan terugkomen van onze ochtendwandeling zijn ze precies goed. Eet smakelijk!
Gisteren aten we de eerste verse rode biet van het seizoen. Eén ja, want die was al erg groot gegroeid en verdrukte zijn kleinere broertjes en zusjes. Nadat de biet van het loof was ontdaan vroeg ik me af of je dat blad zou kunnen eten. Even googelen dus maar en jawel, daar kwamen diverse recepten met bietenbladeren tevoorschijn waaronder een soepje.Omdat we tussen de middag altijd een kopje soep eten en de courgettesoep net op was hebben we de bietenbladsoep vandaag meteen uitgeprobeerd.
Voor 2 kopjes heb ik gebruikt: 1 kleine sjalot, het loof van 1 biet, gewassen en fijngesneden, 1/2 liter water, 1 (kippen) bouillontablet.
De sjalot fruiten in een beetje olie, de gesneden bietenbladeren erbij doen en even meebakken. Water en bouillontablet toevoegen en ca. 1 uur heel zachtjes laten koken. Af en toe even roeren. Soep pureren met een staafmixer en opdienen. Dat smaakte helemaal niet verkeerd kan ik jullie melden. Deze houden we er dus in! Eet smakelijk.
Zoals jullie weten hebben we een moestuin. Weliswaar niet zo heel groot, maar het is toch ieder jaar weer een heel karwei om alles om te spitten en om voor het zaaien en planten de grond fijn genoeg te hakken en de compost erdoorheen te mengen. Tot op heden deed Jan alles met de hand. Tenslotte was dat voor een 'jonge God' een fluitje van een cent. Iedere keer als we bij de buren langsliepen en we de buurman zijn moestuin zagen bewerken zei Jan: "Die luie donder gebruikt een machine". Nu is buurman dik in de 70 en zijn moestuin is aanzienlijk groter dan de onze, dus met die "luie donder" viel het best mee. Afgelopen voorjaar kreeg mijn 'jonge God' pijn in zijn schouder bij het fijnhakken van de grond en het duurde weken voor de pijn wegtrok.
Op een gegeven moment besloot hij dan ook dat we toch maar eens moesten gaan kijken voor zo'n machine. De vraag was alleen of we voor een "goedkope" variant zouden gaan van de Brico of voor een iets duurdere machine bij de speciaalzaak. Aangezien het altijd erg fijn is als je gemakkelijk aan onderdelen kunt komen besloten we toch maar voor de iets duurdere variant te gaan. Het werd een "motobineuse" (=tuinfrees) van Pubert te verstellen van 40-60 cm. Het bleek even wennen om met zo'n machine te werken, maar de tweede dag ging het al een stuk beter. Na een kleine drie kwartier was de grond lekker fijn en konden de bloemkoolplantjes op hun plek. Jan is nu dus ook een "luie donder". Je begrijpt dat ik hem daar zo af en toe even "fijntjes" aan help herinneren......
Vorige week vrijdag toen Jan even in de boiler kast moest zijn zag hij opeens iets zeer verontrustends. De boiler lekte! Lange strepen roestbruin water liepen over de gehele lengte van de boiler naar beneden.Oeps! Een beetje googelen leerde ons al snel dat er een scheurtje in de ketel moest zitten en dat vervanging noodzakelijk was. Gelukkig was de lekkage nog niet ernstig, dus besloten we tot maandag te wachten. De loodgieter kwam meteen langs en wist te melden dat de boiler 'kaput' (mooi Frans woord en gespeld met 1 t!) was en er niets anders opzat dan het installeren van een nieuwe boiler. Een ruwe prijsopgaaf was snel gemaakt en hij beloofde, als het enigszins mogelijk was, de volgende dag het karwei te klaren. We zorgden dus dat de boiler kast helemaal leeg was zodat de mannen in ieder geval de ruimte hadden. Gelukkig hadden we er bij de verbouwing van de badkamer voor gezorgd dat de boiler ruimte optimaal toegankelijk was door het plaatsen van verwijderbare schuifdeuren en demontabele kastplanken. In de oude situatie was het beslist een stuk lastiger geweest.
De volgende middag werd eerst een leerling loodgieter aan het werk gezet om de 200 liter water uit de oude boiler te halen en het oude apparaat los te koppelen. In de tussentijd haalde de baas de nieuwe boiler. Het plaatsen ging met nogal wat Franse krachttermen gepaard. Niet zo vreemd als je bedenkt dat zo'n apparaat leeg toch een kilo of 50 weegt en je met twee man moet proberen dat ding aan de muur te bevestigen. Vandaar dat we samen de klus niet aan hadden gedurfd......
Uiteindelijk hing-ie dan. Bij het schoonspoelen van de leiding ging er iets mis. Ik hoorde opeens 'oh putain c'est cassé' (vrij vertaald: shit 't is gebroken) gevolgd door 'calme, calme, calme....' (rustig blijven). Wat was er gebeurd? Om de leiding schoon te spoelen had de loodgieter de broes van de wastafelkraan willen halen en daarbij was de kraan afgebroken...... Nu hebben we dus gratis een nieuwe wastafelkraan........;-)
Verder verliep de operatie zonder problemen. De oude boiler werd meteen door de mannen afgevoerd en 's avonds konden we alweer heerlijk warm douchen!
